تو که مرده بودی به قلم محبوبه لطیفی
پارت نود و نهم :
چند ماه گذشته بود.آن‌قدر که خانه دیگر بوی خانه تازه‌ساز نمی‌داد.دیوارها رنگ خودشان را پیدا کرده بودند.کتاب‌های کیان گوشه‌وکنار خانه پخش شده بودند.
روی میز آشپزخانه همیشه یک لیوان جا می‌ماند و دودی دیگر حتی زحمت نمی‌داد وقتی وارد اتاق می‌شد، خودش را از روی مبل کنار بکشد.و شمشاد کوچک گوشه حیاط، حالا چند برگ تازه داده بود.
گاهی صبح‌ها که از بیمارستان برمی‌گشتم، چند دق
لطفا صبر کنید...
انا
0خیلی ممنون قلمت مانا